مجله سنجش و ایمنی پرتو، بهار                   برگشت به فهرست مقالات | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


پژوهشگاه علوم و فنون هسته ای
چکیده:   (231 مشاهده)
برخورد پرتوهای یونیزان با سیستم­های بیولوژیک باعث وقوع یونیزاسیون و تحریک اتم­ها و مولکول­ها شده و محصولاتی غیر طبیعی و مضر در محیط بیولوژیک بوجود می­آورند. تخمین دز جذبی در ارزیابی پیامدهای پزشکی و بیولوژیکی مرتبط با تابش یونیزه کننده حاصل از تجویز رادیوداروها از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. بنابراین هدف از این پژوهش ارزیابی میزان دز جذبی اندام­های بدن انسان حاصل از ترکیب نوین نشاندار 99mTc-MAX بر اساس مطالعات توزیع زیستی موش­های balb/c می­باشد. لیگاند طراحی شده با خاصیت شلاته­کنندگی از طریق واکنش بین دو ماده­ی کلرواستامید (Chloroacetamide) و زانتات (Xanthate) با نسبت­های مولی معین سنتز شد. سپس فرآیند نشاندارسازی آن با 99mTc و با خلوص رادیوشیمیایی 93% در محیط آزمایشگاه و90% در حضور سرم خون انسانی با موفقیت صورت گرفت. پس از آن پراکنش زیستی کمپلکس نشاندار در موش­های balb/c تا 24 ساعت پس از تزریق مورد بررسی قرار گرفت. به منظور برآورد میزان دز جذب شده در اندام­های بدن انسان، روش MIRD به کاربرده شد. نتایج بیانگر بیشترین میزان دز جذب شده کمپلکس مذکور در کبد و با 0.0011mGy/MBq می­باشد. 99mTc-MAX با توجه به جذب قابل توجه کبدی و همچنین تجمع مناسب آن در سیستم رتیکلواندوتلیال، می­تواند به عنوان یک عامل تصویربرداری بالقوه موثر واقع شود.
     
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله سنجش و ایمنی پرتو می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | Iranian Journal of Radiation Safety and Measurement

Designed & Developed by : Yektaweb