انجمن حفاظت در برابر اشعه ایران مجله سنجش و ایمنی پرتو 23225971 15 2 2026 08 23 Impact of Pelvic Lymph Node Contouring Variability on PTV Coverage and OAR Dose in Prostate IMRT: DVH-based Statistical Analysis تأثیر تغییرپذیری کانتورینگ گره‌های لنفاوی لگن بر پوشش PTV و دوز OARها در IMRT پروستات: تحلیل آماری DVH 117 127 115829 10.22052/rsm.2026.259497.1174 FA مریم یافتیان گروه مهندسی هسته‌ای-پرتوپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران 0009-0003-3939-254X الهام سعیدزاده گروه مهندسی هسته‌ای-پرتوپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران حسین عربی بخش پزشکی هسته‌ای و تصویربرداری مولکولی، بیمارستان دانشگاهی ژنو، ژنو، سوئیس فرشید باباپور مفرد گروه مهندسی هسته ای- پرتوپزشکی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران Journal Article 2026 08 24 Elective pelvic nodal irradiation using intensity-modulated radiation therapy (IMRT) is widely utilized in selected prostate cancer patients. Interobserver variability in pelvic lymph node contouring may affect target dose coverage and organs at risk (OARs) sparing. This study systematically evaluated the dosimetric consequences of interobserver contouring variability among three independent radiation oncologists. In this retrospective treatment planning study, three radiation oncologists independently delineated the clinical target volume (CTV) for pelvic lymph nodes in 60 prostate cancer patients. For each observer-specific contour set, dose–volume histogram (DVH) parameters were generated for the planning target volume (PTV) and selected OARs (bladder, rectum, small bowel, and femoral heads). Primary endpoints included pelvic nodal volume, PTV V95%, PTV D_mean, as well as OAR D_mean and D_max. Interobserver differences were evaluated using repeated-measures ANOVA, and agreement was quantified using the intraclass correlation coefficient (ICC). Bland–Altman analysis and boxplots were employed to characterize interobserver variability. Mean pelvic lymph node contour volumes were 259.18 ± 11.65 cm³ for Observer 1, 263.70 ± 11.41 cm³ for Observer 2, and 267.16 ± 11.40 cm³ for Observer 3 respectively. Target coverage remained highly robust across observers, with no statistically significant difference in PTV V95% (p=0.178). Regarding OARs, bladder and rectum D_mean remained stable across observers, whereas bladder and rectum D_max differed significantly (both p<0.001). The small bowel exhibited the greatest dosimetric sensitivity, demonstrating significant differences in both D_mean and D_max (both p<0.001). Femoral head D_mean also varied significantly p<0.001), whereas femoral head D_max remained stable (p=0.851). Interobserver contouring variability had minimal impact on PTV coverage, but significantly influenced PTV D_mean and several OAR dosimetric parameters, particularly small bowel exposure and peak doses to the bladder and rectum. These findings emphasize the necessity of implementing standardized contouring guidelines and structured peer-review processes to mitigate clinically relevant dosimetric variation. پرتودرمانی گره‌های لنفاوی لگنی با تکنیک (IMRT) در برخی بیماران مبتلا به سرطان پروستات انجام می‌شود. تغییرپذیری بین ناظران در تعیین حدود مناطق این گره‌ها می‌تواند بر پوشش حجم هدف و دوز دریافتی اندام‌های در معرض خطر (OARs) اثرگذار باشد. هدف این مطالعه ارزیابی نظام‌مند پیامدهای دوزیمتریک ناشی از تغییرپذیری کانتورینگ بین ناظران مستقل بود. در این مطالعه گذشته‌نگر، سه متخصص رادیوانکولوژی به‌طور مستقل حجم هدف بالینی گره‌های لنفاوی لگنی را در ۶۰ بیمار مبتلا به سرطان پروستات کانتور کردند. برای هر کانتور، پارامترهای DVH شامل حجم، شاخص 95%V و میانگین دوز حجم هدف برنامه‌ریزی‌شده (PTV)، و میانگین/حداکثر دوز اندام‌های در معرض خطر (مثانه، رکتوم، روده باریک و سرهای فمور) محاسبه شد. تفاوت‌های بین سه ناظر با تحلیل واریانس با اندازه‌گیری‌های تکراری و توافق با ضریب همبستگی درون‌کلاسی (ICC) ارزیابی شد. میانگین حجم کانتورهای گره‌های لنفاوی برای سه ناظر به‌ترتیب 259.18±11.65، 263.70±11.41 و 267.16±11.40 cm³ بود. شاخص 95%V برای PTV بسیار پایدار ماند (p=0.178). در مورد اندام‌های در معرض خطر، D_mean مثانه و رکتوم پایدار بود، اما D_max هردو معنادارمتفاوت بود (p<0.001) . روده باریک بیشترین حساسیت را نشان داد، با D_mean و D_max معنادار. (p<0.001) D_meanسرهای فمور نیز معنادار متفاوت بود (p<0.001)، در حالی‌که D_max پایدار ماند (P=0.851). نتیجه‌گیری تغییرپذیری کانتورینگ تأثیر محدودی بر پوشش PTV داشت، اما اثر معنادار بر میانگین دوز PTV و شاخص‌های دوزیمتریک OARها، به‌ویژه روده باریک و حداکثر دوز مثانه‌ و رکتوم، داشت. اجرای دستورالعمل‌های استاندارد کانتورینگ و بازبینی ساختاریافته همتایانه برای کاهش این تغییرپذیری بین‌فردی ضروری است. https://rsm.kashanu.ac.ir/article_115829_7f1c1a3efd381ab41a24caf9c1abf074.pdf