انجمن حفاظت در برابر اشعه ایران مجله سنجش و ایمنی پرتو 23225971 5 3 2016 08 22 Dead layer variation modeling for precise HPGe efficiency calculation of samples in marinelli using MCNP computer code مدلسازی تغییرات ضخامت لایه مرده در شبیه‌سازی M‌CNP آشکارساز HPGe جهت بهینه‌سازی محاسبه بازده شمارش نمونه‌های داخل ظرف مارینلی 11 20 112192 10.22052/4.3.11 FA سید محمد مدرسی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی سید فرهاد مسعودی دانشگاه خواجه نصیرالدین طوسی Journal Article 2022 08 21 In this research, a method for considering the spatial variation of deal layer (DL) thickness at the lateral and top surfaces of HPGe detectors is presented to achieve a more precise simulation model for efficiency calculation especially in marinelli beaker geometries. As a good approximation, the lateral surface of the detector is divided into 12 segments, assuming each segment covers 30 degrees and the top surface of detector is divided to 25 sections. The detector efficiencies are experimentally measured in each lateral segment and also in 25 points at the top of detector, using Am-241 source at each mentioned positions. The nearest DL thickness for each segment is selected through MCNP calculations of Full Energy Peak Efficiency (FEPE) with different DL thicknesses. Then a proposed detector model with a lateral DL thickness equal to average of selected DL thicknesses on lateral surface and a top DL thickness equal to average of selected DL thicknesses on top surface is used for FEPE calculation of bulk sample geometries such as Marinelli beaker containers. The resulting efficiencies are compared with the experimentally measured efficiencies of a Marinelli beaker containing a set of standard radiation source solution with specified activities. The experimental and simulation results of FEPE show a very good agreement. در این پژوهش روشی برای در نظر گرفتن تغییرات ضخامت مرده در سطوح اطراف و بالای آشکار ساز ژرمانیوم فوق‌خالصHPGe جهت شبیه‌سازی دقیق‌تر آن به خصوص برای نمونه‌های با هندسه مارینلی ارائه شده‌است. با توجه به اینکه در نظر گرفتن جزئیات تغییرات ضخامت لایه مرده در تمام نقاط سطح آشکارساز امکان‌پذیر نیست، در این مقاله در تقریب مناسبی تغییرات ضخامت لایه مرده در 12 قطاع سطح جانبی آشکارساز و 25 نقطه در سطح بالای آن بررسی شده ‌است. برای این منظور بازده شمارش چشمه نقطه‌ای استاندارد Am-241 در هریک از نقاط مورد نظر در آزمایشگاه اندازه‌گیری شده و با توجه به نتایج شبیه‌سازی MCNP < /span> مناسب‌ترین ضخامت لایه مرده برای هر نقطه انتخاب گردید. سپس روشی برای شبیه‌سازی آشکارساز با ضخامت لایه مرده متوسط سطح جانبی و ضخامت متوسطی برای سطح بالایی آن ارائه شد. برای بررسی این روش، نتایج شبیه‌سازی بازده شمارش محلول رادیواکتیو استاندارد در ظرف مارینلی با نتایج آزمایشگاهی شمارش، مقایسه شده و همخوانی مناسبی بین نتایج مشاهده شد. طیف‌نگاری گاما بازده شمارش آشکارساز HPGe ضخامت لایه مرده شبیه‌سازی MCNP ظرف مارینلی https://rsm.kashanu.ac.ir/article_112192_50f4ac12ca35d9b87001d79f3e12bf63.pdf