جلد 1، شماره 2 - ( 3-1392 )                   جلد 1 شماره 2 صفحات 11-14 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Asgharizadeh F, Esmailnezhad M, Pourdeh P, Moatar F, Sadigzadeh A, Sedgh Gouya E et al . Measurement and comparison of radioactivity concentration of radon indoor air of buildings faced by granite and carbonate. IJRSM. 2013; 1 (2) :11-14
URL: http://rsm.kashanu.ac.ir/article-1-32-fa.html
اصغری زاده فرید، اسماعیل نژاد محمد، پورده پانته آ، معطر فرامرز، صدیق زاده اصغر، صدق گویا الهام و همکاران.. اندازه گیری و مقایسه غلظت پرتوزایی رادن در ساختمان های با نمای داخلی از سنگ گرانیت و کربناتی . مجله سنجش و ايمني پرتو. 1392; 1 (2) :11-14

URL: http://rsm.kashanu.ac.ir/article-1-32-fa.html


هیات علمی-مربی سازمان انرژی اتمی ایران
چکیده:   (10210 مشاهده)

  بر اساس آخرین اطلاعات ارائه شده توسط [1] UNSCEAR استنشاق گاز رادن و دختران نیمه‌عمر کوتاه آن از جمله مهم­ترین عوامل پرتوگیری انسان از منابع پرتوزای طبیعی به شمار می‌رود. سرطان ریه اثر شناخته شده گاز رادن موجود در هوا برای سلامتی انسان است و در هوای داخلی کلیه ساختمان­ها وجود دارد. مهم‌ترین ایزوتوپ آن گازی نادر به نام رادن-222 است که حاصل واپاشی رادیم-226 از سری زنجیره طبیعی اورانیوم-238 می‌باشد. اورانیم و رادیم به طور طبیعی در خاک و سنگ زمین وجود دارند. این گاز پرتوزا به فراوانی در محیط زیست به‌ویژه در فضاهای سرپوشیده ساختمان­هایی که در نمای داخلی آن‌ها از سنگ­های گرانیتی استفاده شده، یافت می­شود. در چند دهه گذشته، پرتوگیری طبیعی ناشی از گاز رادن و محصولات واپاشی آن در داخل منازل مسکونی به عنوان یک مشکل جهانی شناخته شده و باعث بروز خطر ابتلا به سرطان در میان عموم مردم تلقی گردیده است. در این مقاله، نتایج اندازه ­ گیری میزان غلظت پرتوزایی گاز رادن در هوای داخلی دو ساختمان مختلف که در نمای داخلی آن‌ها به ترتیب از سنگ گرانیتی و کربناتی استفاده شده، ارائه و نتایج به دست آمده با هم مقایسه شده است. کلیه اندازه‌گیری­ها با استفاده از دستگاه AlphaGuardTM انجام شده است. میانگین غلظت این گاز در ساختمان کربناتی حدود Bq .m-3 11 و در ساختمان گرانیتی حدود Bq .m-3 59 اندازه‌گیری شده که در مقایسه با ساختمان کربناتی بسیار بالاتر است. مقادیر به دست آمده کمتر از حد مرجع توصیه شده توسط ICRP و IAEA یعنی Bq .m-3 600-200 بوده و به حد اقدام تعیین شده توسط سازمان حفاظت محیط زیست ایالات متحده ( EPA ) ( Bq .m-3 148) و سازمان بهداشت جهانی ( WHO ) ( Bq.m-3 100) نمی ­ رسد.


  [1] . United Nations Scientific Committee on the Effects of Atomic Radiatio

متن کامل [PDF 336 kb]   (1923 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: تخصصي

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به مجله سنجش و ایمنی پرتو می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | Iranian Journal of Radiation Safety and Measurement

Designed & Developed by : Yektaweb